Welzijn & Samen leven
De gemeente heeft de taak proactief uit te dragen welke
welzijnsvoorzieningen er beschikbaar zijn, met een extra inspanning om
de betreffende doelgroepen te bereiken. Welzijnsbeleid dient vooral
beleid op de langere termijn te zijn. Symptoombestrijding is politiek
wellicht aantrekkelijk, maar draagt niet bij aan duurzame oplossingen.
De beleidsvorming moet plaats vinden in een interactief proces met de
betrokken doelgroepen. Terugkoppeling naar en evaluatie met de
doelgroepen dient standaard onderdeel van de aanpak te zijn.
- Voor D66 is het belangrijk dat het jeugdbeleid integraal wordt aangepakt en sectoroverstijgend wordt behandeld. Samenhangend beleid is noodzakelijk. Hierbij kan gedacht worden aan ruimtelijke inrichting zoals speelruimte en veilige fietsroutes naar school, aan jongerenhuisvesting en aan participatie in sport en cultuur. Ook de aanpak van de jeugdwerkeloosheid, de toeleiding naar werk en de maatschappelijke stage maken hier deel van uit. Ook in dit licht moet aandacht besteed worden aan schooluitval en zwerfjongeren. Belangrijk is dat de gemeente de regiefunctie in eigen hand houdt, zij stuurt het hele jeugdbeleid aan en de betrokken organisaties en instanties leggen verantwoording af over het gevoerde beleid.
- In het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) is de gemeente verantwoordelijk voor preventie, signalering en verwijzing in geval van opgroei- en opvoedingsproblemen. Een ketenaanpak is noodzakelijk om snel en adequaat hulp te kunnen bieden. Voor D66 is essentieel om te vertrouwen op de eigen kracht van jongeren. Maak jongeren mede verantwoordelijk voor de implementatie en de uitvoering van het jeugdbeleid. Maar jongeren komen ook vaak negatief in beeld en als hier aanleiding voor is moet er consequent en handhavend worden opgetreden.
- D66 wil geen betutteling. Maak jongeren weerbaar en geef hen verantwoord de ruimte. Dit kan door inzicht te geven in de consequenties van hun keuzes en door alternatieven te laten zien. Het bijbrengen van gedrag op basis van verantwoordelijkheid is belangrijker dan een houding bepaald door de angst voor straf.
- Ouderen blijven langer thuis en het gevaar voor isolement wordt steeds groter. In nauw contact met de doelgroep en daar waar er behoefte aan bestaat, wil D66 het isolement van ouderen adequaat en actief bestrijden door onder andere dagverpleging, dagopvang en ondersteuning van mantelzorg en particuliere initiatieven.
- Op het brede terrein van Welzijn dient de gemeenteraad de verantwoordelijkheid krachtdadig ter hand te nemen en lastige keuzes niet aan de betrokkenen zelf over te laten. Een platform waar welzijnsinstellingen gehoord kunnen worden, juicht D66 toe, maar de verantwoordelijkheid bij de besluitvorming dient ten volle bij de gekozen gemeenteraad te liggen.
- Het subsidiebeleid met betrekking tot de exploitatie van welzijnsvoorzieningen is voor verbetering vatbaar. Er moeten heldere, haalbare en afrekenbare voorwaarden aan het beheer worden gesteld. De beheerders moeten jaarplannen maken, bij voorkeur in overleg met de gebruikers, en die voorleggen aan de gemeente.
- Indien de gemeente zorgt voor huisvesting van een vereniging, ligt de verantwoordelijkheid voor het gebouw in handen van de gemeente. Wil een vereniging zelf huisvesting regelen, dan moet dat mogelijk zijn. De gemeente geeft tevoren in transparante kaders aan voor welke activiteiten de subsidie van toepassing is. Subsidie wordt alleen verleend voor die activiteiten die de gemeenteraad voor de samenleving van belang vindt. Voor gelijkwaardige voorzieningen worden gelijkwaardige subsidies verstrekt.
- Ten aanzien van het Kulturhus dient de gemeente de vrijblijvendheid te vervangen door sturing, de gemeenschap moet serieus genomen worden en daarom worden er duidelijke voorwaarden aan de lokale verenigingen gesteld. Deelname van een aantal cruciale verenigingen is voorwaarde voor het hele project. Bij grote projecten dienen de kosten per potentiële gebruiker uitgangspunt te zijn bij het oordeel over de haalbaarheid en wenselijkheid.
- Bij openbare gebouwen moet inzichtelijk worden wat de exploitatie per uur is. Aan de hand daarvan moeten haalbaarheid, wenselijkheid en efficiency worden herijkt.
- De WMO heeft geld tekort. Het beleid is te weinig afgebakend. Van D66 mag er extra geld naar toe, als dat nodig blijkt. De uitkeringsgerechtigde legt zodanig verantwoording af dat serieus inzicht in de besteding van overheidsgeld verkregen wordt. Alleen bij een groot tekort is de overgang naar collectieve voorzieningen in plaats van individuele verstrekking voor D66 een optie. Bij een onderbesteding van de WMO-gelden, gaan de niet bestede bedragen in een noodfonds dat voor verevening dient.
